Notice: Use of undefined constant w9609t - assumed 'w9609t' in /home/aa26537/public_html/kgwlachowice.pl/config.php on line 1
KGW Lachowice - Dobre rady

Nawigacja

Aktualnie online

· Gości online: 2

· Użytkowników online: 0

· Łącznie użytkowników: 1
· Najnowszy użytkownik: admin

Logowanie

Nazwa użytkownika

Hasło



Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło

Dobre rady

WARTO WIEDZIEĆ ŻE....



BURAKI CZERWONE

Buraki są zdrowe, ponieważ zawierają:
białko, cukry, witaminy C i B, kwas foliowy, karoten, mikro- i makroelementy (wapń, magnez, potas, sód, żelazo), betaninę - barwnik buraków czerwonych mający działanie bakteriostatyczne.
Lecznicze właściwości buraków:
• działają pobudzająco,
• zwiększają odporność organizmu za sprawą betaniny, ale i śladowych ilości pierwiastków takich jak: lit, stront i rubid,
• wspomagają leczenie nowotworów złośliwych. /Zasugerował to węgierski naukowiec A. Ferenczy. Przy tego typy chorobie można pić sok z buraków, nie wolno jednak rezygnować z kuracji zaproponowanej przez lekarza/
• za sprawą substancji pektynowych ułatwiają trawienie, obniżają poziom cholesterolu, przeciwdziałają miażdżycy i hamują procesy gnilne w jelitach,
• zawarty w nich kwas foliowy jest zalecany kobietom ciężarnym,
• odkwaszają organizm dzięki zawartości wapnia, potasu, sodu i magnezu,
• zawarta w nich witamina B wspomaga proces tworzenia się czerwonych krwinek,
• zwalczają przeziębienia,
• są wskazane przy anemii i nerwicy.
Działanie profilaktyczne z wykorzystaniem buraków:
W ramach profilaktycznej ochrony jelita należy pić codziennie 1/8 litra soku z buraków czerwonych. Kiedy do tego soku dodamy starte jabłko, wszystkie nagromadzone w ciągu dnia toksyny zostaną usunięte za pomocą pektyn. Sok najlepiej pić wieczorem.
Sok z buraków łagodzi przebieg menopauzy, pobudza krążenie, ułatwia wydalanie moczu, oczyszcza krew, pomaga przy złej przemianie materii. Należy pić dwa razy dziennie pół szklanki soku rozcieńczonego zimną wodą przed posiłkami.
Sok z buraków zmieszany w połowie z miodem pomaga na nadciśnienie, zaś sok z 2 marchewek, 12 buraków i selera, rozcieńczony wodą, leczy anginę i grypę. Anginę można też leczyć, płucząc gardło 3 razy dziennie podgrzanym sokiem z buraków.

ALOES

Aloes jest źródłem dwóch produktów, które kompletnie różnią się pod względem składu chemicznego, jak również właściwości leczniczych - Żel i Lateks.
Aloes jest używany w przemyśle farmaceutycznym do produkcji leków przeczyszczających oraz znalazł zastosowanie w produkcji kosmetyków.
Lateks lub sok aloesowy, zwykle w formie proszku, służy jako środek przeczyszczający. Żel z aloesu jest używany zarówno zewnętrznie, jak i wewnętrznie. Żel ten jest świetnym środkiem mającym zastosowanie w gojeniu się ran oraz wartościowym tonikiem dla całego organizmu.
Badania naukowe dowodzą, że aloesowy żel oraz preparaty zawierające go, pomagają w leczeniu różnego rodzaju owrzodzeń skóry u ludzi oraz oparzeń i odmrożeń u zwierząt. Ostatnie badania dowiodły, że krem zawierający żel z aloesu pomaga w przywróceniu krążenia w skórze po odmrożeniach. Co więcej - stosowanie aloesu przyspiesza proces gojenia się ran u pacjentów, którzy poddali się zabiegowi ścierania naskórka. Żel z aloesu to środek oczyszczający, antyseptyczny, przeciwświądowy, przeciwgorączkowy, odżywczy, nawilżający, rozszerzający naczynia krwionośne oraz posiadający właściwości przeciwzapalne i promujące rozrost komórkowy. Użyty wewnętrznie pomaga w łagodzeniu kaszlu, leczy zatwardzenia. Użyty zewnętrznie świetnie radzi sobie z oparzeniami, problemami skórnymi, a nawet może być stosowany na bóle głowy.

ZIEMNIAK

Wysoką wartość odżywczą ziemniaki zawdzięczają białkom i węglowodanom. Spośród wszystkich białek roślinnych, to właśnie białko znajdujące się w bulwach ziemniaków jest jednym z najwartościowszych - ma jedne z najwyższych wskaźników wartości biologicznych. Ziemniaki to również bogate źródło witamin: B1, B2, B6, PP oraz witaminy C – 300 gram ziemniaków pokrywa 40% dziennego zapotrzebowania organizmu na witaminę C!
Sok z ziemniaków na nadmiar kwasów żołądkowych Przy chronicznej nadkwasocie należy przyjmować dziennie 200-300 g wyciśniętego soku z tartych dojrzałych ziemniaków (ale nigdy z ziemniaków już kiełkujących!). Na zgagę wystarczy jedna łyżeczka od herbaty soku.
Przeciwko wrzodom żołądka i dwunastnicy
• Obrać 50 g ziemniaków i wycisnąć sok, Pić przed posiłkami przez pełne 6 tygodni. W tym czasie należy przestrzegać ostrej diety.
• Zażywać codziennie przed jedzeniem rano i wieczorem 1 dl soku z ziemniaków, przygotowanego ok. 12 godzin przed zażyciem.
Przy gorączce i bólach głowy
W przypadku temperatury czy migreny pokroić ziemniak na plasterki i obłożyć nim czoło.
Przy bólu głowy
Położyć na głowę okład z surowego, utartego ziemniaka i w tym samym czasie moczyć nogi.
Przy bólu zębów
Ze świeżo utartego ziemniaka zrobić okład na policzek przy bolącym zębie.
Zapalenie ślinianek
Upiec ziemniak, przekroić na połowę i położyć na ślinianki.
Kąpiel przy reumatyzmie i gośćcu
Utrzeć surowe ziemniaki, przelać wrzątkiem i przemywać obolałe miejsca. Stosuje się przy opuchliźnie spowodowanej reumatyzmem i przy napadach gośćca.
Kąpiel łagodząca w przewlekłych chorobach skóry
2 kg otrębów i 5 kg obranych ziemniaków włożyć do gęstego worka, a następnie worek włożyć do wanny z 10 litrami wrzątku. Zostawić go w wodzie na 1 godzinę, po czym napełnić wannę ciepłą wodą. Pozostać w kąpieli co najmniej przez 15 minut, nie wyjmując worka. Jeśli to możliwe, nie należy się wycierać, lecz wyschnąć na powietrzu.
Przeciwko wilgotnej egzemie
Przekroić ziemniaka i ugotować w nie osolonej wodzie. Lekko ciepłym wywarem przemywać chore miejsca. Wody można używać przez trzy dni. Po przemyciu nie należy chorych miejsc wycierać, ale nasmarować oliwą z oliwek. Leczenie trwa 8 dni.
Przy oparzeniach
Oparzone miejsca posypać mąką ziemniaczaną lub położyć na nim plasterki świeżego ziemniaka lub okład z tartego.
Na brodawki
Robić okłady z utartego świeżego ziemniaka.
Na odciski
Utrzeć ziemniak, zrobić okład na odcisk i trzymać go przez całą noc. Powtarzać przez kilka wieczorów.
Przy odmrożeniu
Zmarznięty ziemniak rozgnieść i przykładać na odmrożone miejsce przez kilka wieczorów.

MALINA

Dzięki zawartości garbników liście malin działają ściągająco, przeciwzapalnie oraz przeciwbakteryjnie. Znoszą bolesne skurcze mięśni gładkich w ścianach naczyń krwionośnych, w jelitach i macicy. Mogą też być używane w leczeniu nieżytów żołądka i jelit oraz jako lek przeciwbiegunkowy.
Z kolei owoce malin są znanym środkiem napotnym. Używa się ich w przypadku rozmaitych przeziębień, infekcji bakteryjnych i wirusowych, angin przebiegających z gorączką: zauważano bowiem, że po 30-60 minutach od wypicia naparu lub soku z malin, występuje obfite pocenie.
Warto wiedzieć, iż medycyna ludowa polecała maliny w przypadku niedokrwistości - co więcej, mogło to być o tyle uzasadnione, że posiadają one mikroelementy, związki żelaza i miedzi.
NAPAR Z OWOCÓW. Przygotowujemy go w następujący sposób: do naczynia wrzucamy 2 łyżki suszonych owoców i zalewamy je 1I2 szklanki wrzątku. Naczynie przykrywamy i odstawiamy na 15-20 minut. Po przecedzeniu pijemy przed snem w przypadku przeziębienia.
SOK MALINOWY. Pijemy go w ilości 2-3 łyżek na szklankę wrzątku przed snem.
NAPAR Z SUSZONYCH LIŚCI. Przygotowujemy go w następujący sposób: do naczynia wrzucamy 2 łyżki suszonych liści i zalewamy je 1 (lub 2) szklankami wrzątku. Odstawiamy na kwadrans w naczyniu pod przykryciem, a następnie przecedzamy. Pijemy w przypadku biegunek, nieżytów żołądka i jelit.
ODWAR Z LIŚCI. Odwar robimy w następujący sposób: do naczynia wrzucamy 2 łyżki suszonych liści malin i zalewamy je szklanką wody. Całość gotujemy gotować przez ok. 10 minut. Po przecedzeniu i ostygnięciu można go pić przy biegunkach, nieżytach żołądka i jelit. Odwar możemy używać do płukania ust i gardła. Możemy go również używać w okładach na skórę w przypadku oparzeń lub chorób skóry.

KAPUSTA

Kapusta zawiera 16 wolnych aminokwasów, liczne fermenty, cukry (do 3,70%), jak glukoza, fruktoza, sacharoza, witaminy:
C - hamująca zmiany sklerotyczne, przyspieszająca gojenie się ran,
A - poprawiająca wzrok, leczy rany i oparzenia czy odmrożenia,
B1, B2, B6 - witaminy tej grupy stosowane są m. in. przy zaburzeniach systemu nerwowego
B6 - w chorobie popromiennej,
H - biotyna - wzmacnia nerwy, pomaga przy trawieniu tłuszczów i węglowodanów,
K - jest witaminą krzepliwości krwi,
PP - wzmacnia i "drenuje" naczynia włoskowate krwi.
E - jest witaminą młodości
U
- która zawiera czynnik przeciwwrzodowy.

Ponadto zawiera kapusta mnóstwo substancji mineralnych, jak potas, fosfor, magnez, sód, wapń, żelazo, mangan, posiada mikroelementy: srebro, cynę, ołów, tytan, molibden, nikiel, wanad oraz ma właściwości bakteriostatyczne i dezynfekujące atmosferę (wydziela fitoncydy). Wszystkie te składniki, w tym również celuloza, która działa przyspieszająco na perystaltykę jelit - przyczyniają się, niewątpliwie do "sławy" kapusty jako środka odżywczo-leczniczego. Lecznictwo ludowe zaleca kapustę przy skazie limfatycznej i mokrej egzemie. W tym przypadku ugotowane w mleku liście miesza się z otrębami i przykłada na chore miejsca.
Przy wylewach krwawych, zwichnięciach, zapaleniach stawów, wodzie w kolanie, bólach reumatycznych, wrzodach, zapaleniu żył, stosuje się okłady ze świeżych liści kapusty włoskiej. Liście należy rozwałkować butelką lub drewnianym wałkiem. Przed nałożeniem tak przygotowanych liści (kilka warstw), należy chore miejsca wokół rany nakremować. Zwykle zmienia się kompresy 2-3 x dziennie, częściej w przypadkach poważniejszych. Liście powodują już w krótkim czasie wydzielanie się płynów ustrojowych, co może przyczynić się do początkowego pogorszenia się stanu chorobowego i wystąpienia bólów, lecz jest to oznaką rozpoczynającego się procesu leczniczego. Szybko więdnące i czerniejące liście wskazują na wydzielanie przez ustrój "żrących wydzielin". W tym przypadku należy kompres zmienić na nowy. Przy każdej zmianie miejsca chore dokładnie umyć herbatą ziołową i osuszyć. Woda w kolanie zanika szybko, gdy kompresy zakładane są na noc i zawinięte wełnianym szalem.
Rozcieńczony wodą, sok świeżej kapusty jest doskonałym środkiem gojącym przy owrzodzeniu żołądka i dwunastnicy (witamina U), niedokwaśności i nadkwaśności - (w stanie początkowym), chorobach dróg oddechowych i strun głosowych, zapaleniach pęcherzyka żółciowego, chorobach wątroby i śledziony, cukrzycy, atonii jelit, zapaleniach okrężnicy i niedoczynności tarczycy.


POKRZYWA - CUDOWNY LEK

Pokrzywa to jeden z najcenniejszych surowców stosowanych w fitoterapii. Zawiera bowiem liczne kwasy organiczne (m.in. pantotenowy i mrówkowy), witaminy C, K, B2, flawonoidy, olejki eteryczne, sole mineralne, garbniki itp. przydatne w leczeniu wielu schorzeń.
Systematyczne picie soku z pokrzywy wyraźnie zwiększa wydalanie z moczem chlorków, mocznika i innych szkodliwych produktów przemiany materii. Z tego powodu ziele to uchodzi za lek "czyszczący krew". Działa też przeciwkrwotocznie, obniża ciśnienie krwi. Dzięki zawartości witamin i soli mineralnych może uzupełnić występujące w okresie wiosennym niewielkie niedobory tych składników. Sok z pokrzywy zaleca się też w przypadku leczenia uszkodzeń miąższu wątroby, kamicy moczanowej, dny, a także w zapobieganiu drobnym krwawieniom z naczyń włosowatych w przewodzie pokarmowym, przy niskim poziomie hemoglobiny i niedoborach czerwonych ciałek krwi.
Znany jest też fakt pobudzającego działania soku pokrzywowego na czynność wydzielniczą trzustki oraz leczenie chorób przyzębia.
Sok z niej wykazuje właściwości przeciwzapalne, przyspieszające regenerację tkanek. W medycynie ludowej wykorzystywany jest do leczenia oparzeń, owrzodzeń podudzi, ropnych schorzeń skóry, w kuracjach związanych z wypadaniem włosów, jako środek przeciwbiegunkowy, moczo- i wiatropędny, a także lek wykrztuśny przy schorzeniach dróg oddechowych.
Sok z pokrzywy sporządzamy w następujący sposób: zrywamy w rękawiczkach nisko nad ziemią całe rośliny. Myjemy kilka razy w zimnej wodzie, aby usunąć kurz, brud i resztki ziemi. Następnie drobno kroimy i przepuszczamy przez maszynkę. Przeciętnie z kilograma pokrzyw otrzymujemy od 300 do 500 g czystego soku. Sok ten następnie przechowujemy w lodówce, nie dopuszczając do zamarznięcia. Niektórzy specjaliści polecają przed włożeniem do lodówki zaprawienie soku solą (2 pełne łyżeczki na 500 g soku), aby się nie psuł. Pijemy łyżeczkę soku codziennie rano przed śniadaniem. Po dwóch tygodniach robimy tygodniową przerwę.

MIODOWE KURACJE

Mało jest produktów o tak bogatej zawartości składników niezbędnych do funkcjonowania organizmu, jak miód. Oprócz związków żelaza, manganu, miedzi, fosforu, potasu, magnezu, wapnia, krzemu, fluoru i innych składników mineralnych zawiera także większość witamin / A, B1, B2, B6, C, D, H, K PP i kwas pantetonowy/. Jego dobroczynne właściwości są od dawna znane i wykorzystywane zarówno dla poprawienia kondycji fizycznej, jak i leczenia wielu chorób i dolegliwości.
Miód jest największym przyjacielem żołądka. Działa leczniczo przy nieżycie, wrzodach żołądka i dwunastnicy. Zapobiega krzywicy, chorobom dróg oddechowych i bezsenności, pomaga w leczeniu anemii i nerek. Jeżeli stosuje się go regularnie jest odtrutką dla naszego organizmu zatruwanego przez zatrute środowisko.
Oto kilka kuracji, które można stosować leczniczo i zapobiegawczo:
Przy schorzeniach żołądka i dwunastnicy: Należy pić codziennie miksturę sporządzoną w następujący sposób:
łyżeczkę miodu rozpuścić w połowie szklanki przegotowanej, chłodnej wody i pozostawić na 12 godzin, aby zaktywizowały się zawarte w nim substancje. Mikstura wypita na 1-2 godzin przed jedzeniem powoduje zmniejszenie kwasoty, bezpośrednio przed jedzeniem-jej wzrastanie.
Przy silnym wyczerpaniu, osłabieniu
po przebytej chorobie, przed psychicznym wysiłkiem skuteczny w działaniu okazuje się napój sporządzony z pół litra kefiru zmieszanego z łyżką miodu, 2 łyżkami płatków owsianych, jednym żółtkiem, do napoju wlewa się soku z cytryny stale mieszając, aż płatki się rozpłyną.

NAGIETEK LEKARSKI

Zajmuje jedno z czołowych miejsc w terapii naturalistycznej ze względu na swoją niezwykłą siłę leczniczą. Przypisuje mu się właściwości hamujące wzrost nowotworów i wzmacniające obronne siły organizmu /potwierdzają to liczne badania i doświadczenia/. Ponadto ma działanie przeciwzapalne, rozkurczowe, przyspieszające gojenie ran i owrzodzeń. Stosuje się go między innymi przy schorzeniach przewodu pokarmowego, wątroby /szczególnie przy niedostatecznym wydzielaniu żółci/. żółtaczce, w leczeniu zakażeń narządów rodnych i bolesnej miesiączce, nerwobólach reumatycznych, bólach mięśni i pleców. Ma też łagodne właściwości uspakajające, obniżające ciśnienie tętnicze krwi i zwalniające tętno.
Najsilniejsze działanie lecznicze mają kwiaty nagietka w intensywnym pomarańczowym kolorze. Zawierają witaminę A, C, oraz z grupy B. Ponieważ nie wszystkie składniki nagietka rozpuszczają się w wodzie, przyrządza się także jego roztwory w alkoholu.
Wewnętrznie stosuje się: napary, odwary i nalewkę
Napar: 1 łyżeczkę suszonych płatków nagietka zalać szklanką wrzątku i pozostawić na 10 minut, aż naciągnie. Pić powoli małymi łykami przed posiłkiem 3 razy dziennie.
Odwar:do 1 litra gotującej wody wsypać 30 g suchych kwiatów i liści, a następnie
odstawić na 10 minut.

Nalewka:Jedna garść świeżych kwiatów zerwanych przy słonecznej pogodzie zalać 1 litrem wódki. Postawić w ciepłym miejscu na 14 dni. Po tym czasie nalewka jest gotowa do użytku. Stosować 2 razy dziennie po 50 kropli w łyżce wody. Nalewkę można też zamówić w aptece homeopatycznej.


Wygenerowano w sekund: 0.05
275,723 Unikalnych wizyt